آﯾﺎ اﻧﺎﺟﯿﻞ ﻣﻌﺘﺒﺮ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ( بخش چهار و آخر )

ﻣﻮرﺧﺎن روﻣﯽ در ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت ﺧﻮد روي اﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﺑﺴﯿﺎر ﺣﺴﺎب ﺑﺎز ﮐﺮدﻧﺪ و آن
را ﻗﺒﻮل داﺷﺘﻨﺪ.»
ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﮔﺎن ﻋﻬﺪ ﺟﺪﯾﺪ از اﻧﺎﺟﯿﻞ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﺎ رﺳﺎﻻت ﭘﻮﻟﺲ و ﺳـﺎﯾﺮ رﺳـﻮﻻن ﺑـﻪ
روﺷﻨﯽ ﺟﺰﺋﯿﺎت را ﺗﻮﺿﯿﺢ دادهاﻧﺪ، و ﺣﺘﯽ از اﻓﺮادي ﻧﺎم ﺑﺮدهاﻧﺪ ﮐـﻪ در آن زﻣـﺎن
زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽﮐﺮدهاﻧﺪ. ﻣﻮرﺧﯿﻦ ﺣﺪاﻗﻞ در 30 ﻣﻮرد از آن ﻧﺎمﻫﺎ ﺗﺤﻘﯿﻖ ﮐﺮدهاﻧﺪ.

ﻣﻮاردي ﮐﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﺗﻨﺰل ﺷﺨﺼﯿﺖ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه از ﻧﻈﺮ ﺧﻮاﻧﻨﺪه ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ
ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﮔﺎن ﻧﻤـﯽﺧﻮاﻫﻨـﺪ ﮐﻤﺒﻮدﻫـﺎي ﺧـﻮد را اﻋـﻼم ﮐﻨﻨـﺪ، از اﯾـﻦ ﻧﻈـﺮ
ﻣﻮرﺧﯿﻦ ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﯽ ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎﺋﯽ ﭘﺮداﺧﺘﻪاﻧﺪ ﮐﻪ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﮔﺎن آن ﻣﺘﻮن، ﺑﻪ ﻧﺤـﻮي ﺑـﻪ
ﮐﻤﺒﻮدﻫﺎي ﺧﻮد اﺷﺎره ﮐﺮدهاﻧﺪ.
اﻣﺎ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﮔﺎن ﻋﻬﺪ ﺟﺪﯾﺪ راﺟﻊ ﺑﻪ ﺧﻮد ﭼﻪ ﮔﻔﺘﻪاﻧﺪ؟
ﺑﺎ ﮐﻤﺎل ﺗﻌﺠﺐ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﮔﺎن ﻋﻬـﺪ ﺟﺪﯾـﺪ ﻏﺎﻟﺒـﺎً ﺧـﻮد را در ﻗﺎﻟـﺐ اﻓـﺮادي ﻧـﺎدان،
ﺗﺮﺳﻮ و ﺑﯽاﯾﻤﺎن، ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﺮدهاﻧﺪ. ﺑﺮاي ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺗﻮﺟﻪ ﮐﻨﯿﺪ ﺑﻪ ﺳﻪ ﻣﻮرد اﻧﮑﺎر ﻋﯿﺴـﯽ
ﺗﻮﺳﻂ ﭘﻄﺮس و ﯾﺎ ﺑﺤﺚ ﺷﺎﮔﺮدان راﺟﻊ ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﮐﺪام ﯾﮏ ﺑﺰرگﺗﺮﻧﺪ ـ اﯾﻦ دو ﻣﻮرد
در اﻧﺎﺟﯿﻞ آﻣﺪهاﻧﺪ ـ ﺷﻤﻮل اﯾﻦ ﻧﻮع ادﺑﯿﺎت در ﻋﻬﺪ ﺟﺪﯾﺪ، ﻫﺮﭼﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﮐـﺎﻫﺶ

ﺣﺮﻣﺖ آﻧﻬﺎ در ﮐﻠﯿﺴﺎي اوﻟﯿﻪ ﻣﯽﺷﺪ، وﻟﯽ ﺑﺮاي ﺑﯿﺎن ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻻزم ﺑﻮدﻧﺪ.
وﯾﻞ دوراﻧﺖ در «داﺳﺘﺎن ﺗﻤﺪن» راﺟـﻊ ﺑـﻪ رﺳـﻮﻻن ﻣـﯽﻧﻮﯾﺴـﺪ: «اﯾـﻦ ﻣـﺮدان
ﮐﺴﺎﻧﯽ ﻧﺒﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﺮاي ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺟﻬﺎن روي آﻧﻬﺎ ﺣﺴﺎب ﺑﺎز ﮐﻨـﺪ. اﻧﺎﺟﯿـﻞ
ﺑﺎ ﺻﺪاﻗﺖ ﺗﻤﺎم وﯾﮋﮔﯽﻫﺎي آﻧﻬﺎ را ﻣﺘﻤﺎﯾﺰ ﮐﺮده اﺳﺖ و ﺻـﺎدﻗﺎﻧﻪ ﺑـﻪ ﮐﻮﺗـﺎﻫﯽﻫـﺎي
آﻧﺎن، اﺷﺎره ﮐﺮده اﺳﺖ.»
اﻧﺎﺟﯿﻞ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ ﮐﻪ ﻗﺒﺮ ﺧﺎﻟﯽ ﻋﯿﺴﯽ ﺗﻮﺳﻂ زﻧﺎن ﮐﺸﻒ ﺷﺪ. ﺣﺘﯽ ﺑﺎ اﯾـﻦ
ﺷــﻨﺎﺧﺖ ﮐــﻪ در اﺳــﺮاﺋﯿﻞ آن روزﮔــﺎر، ﺷــﻬﺎدت زﻧــﺎن ﻓﺎﻗــﺪ ارزش ﺑــﻮد، و ﺣﺘــﯽ
ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ در دادﮔﺎه ﺷﻬﺎدت ﺑﺪﻫﻨﺪ.
در اﻧﺎﺟﯿﻞ ﻣﯽﺧﻮاﻧﯿﻢ ﮐﻪ ﻣﺎدر ﻋﯿﺴﯽ و ﺳﺎﯾﺮ زﻧﺎن ﺑﺮاﯾﻦ ﺑﺎور ﺑﻮدﻧﺪ ﮐـﻪ ﺟﺴـﺪ
را دزدﯾﺪهاﻧﺪ.
آﺧﺮﯾﻦ ﮐﻼم ﻋﯿﺴﯽ ﺑﺮ روي ﺻﻠﯿﺐ ﻗﺒﻞ از ﻣﺮگ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ «ﭘﺪر، ﭘﺪر، ﭼﺮا ﻣﺮا
ﺗﺮك ﮐﺮدهاي؟»
و ﺑﺪﯾﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﻣﺘﻮﺟـﻪ ﮔـﺰارشﻫـﺎﺋﯽ در ﻋﻬـﺪ ﺟﺪﯾـﺪ ﻣـﯽﺷـﻮﯾﻢ ﮐـﻪ ﺑـﻪ ﺟـﺎي
ﺳﺎزﻧﺪﮔﯽ ﻣﺨﺮب ﻣﯽﺑﺎﺷﻨﺪ. اﮔﺮﻧﯿﺖ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه ﺑﯿﺎن ﺣﻘﯿﻘﺖ و اﻧﺘﻘﺎل درﺳﺖ زﻧﺪﮔﯽ و
ﺗﻌﻠﯿﻤﺎت ﻋﯿﺴﯽ ﺑﻮده اﺳﺖ، ﭼﺎرهاي ﻧﺪاﺷﺘﻪ اﺳﺖ ﺟﺰ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻮارد ﻧﯿﺰ اﺷـﺎره
ﮐﻨﺪ.

آزﻣﻮن ﻧﺸﺎﻧﻪﻫﺎي ﺑﯿﺮوﻧﯽ
ﺳﻮﻣﯿﻦ و آﺧﺮﯾﻦ ﻣﻌﯿﺎر اﻋﺘﺒﺎر ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎ، آزﻣﻮن ﻧﺸﺎﻧﻪﻫﺎي ﺑﯿﺮوﻧﯽ اﺳﺖ ﻣﺒﻨـﯽ
ﺑﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﭘﺮﺳﯿﺪه ﺷﻮد «آﯾﺎ ﮔﺰارﺷﺎت ﺗﺎرﯾﺨﯽ ﺧﺎرج از ﻋﻬﺪ ﺟﺪﯾﺪ، اﻋﺘﺒﺎر ﻋﻬﺪ ﺟﺪﯾـﺪ
را ﺗﺄﺋﯿﺪ ﻣـﯽﮐﻨﻨـﺪ؟» ﺑﻨـﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻣـﻮرﺧﯿﻦ ﻏﯿﺮﻣﺴـﯿﺤﯽ در ﻣـﻮرد ﻋﯿﺴـﯽ ﻣﺴـﯿﺢ ﭼـﻪ
ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ؟
«روﯾﻬﻤﺮﻓﺘﻪ، ﺣﺪاﻗﻞ ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎي ﻫﻔﺪه ﻧﻔﺮ ﻣﻮرخ ﻏﯿﺮﻣﺴﯿﺤﯽ، ﺣﺎوي ﭘﻨﺠﺎه ﻣﻮرد
ﺟﺰﺋﯿﺎت ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ زﻧﺪﮔﯽ، ﺗﻌﻠﯿﻤﺎت، ﻣﺮگ و رﺳﺘﺎﺧﯿﺰ ﻋﯿﺴﯽ ﻣﯽﺑﺎﺷـﻨﺪ، ﺑـﻪ ﻋـﻼوه ﺟﺰﺋﯿﺎﺗﯽ در راﺑﻄﻪ ﺑﺎ ﮐﻠﯿﺴﺎي اوﻟﯿﻪ»
ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻏﯿﺮدﯾﻨﯽ ﮐﻪ از ﻋﯿﺴﯽ ﻧﺎم ﺑﺮدهاﻧﺪ ﺑﯿﺶ از ﻓﺘﻮﺣـﺎت ﻗﯿﺼـﺮ در آن زﻣـﺎن
اﺳﺖ و ﺗﻌﺠﺐآورﺗﺮ اﯾﻨﮑﻪ اﯾﻦ ﺗﺄﺋﯿﺪات از ﺟﺰﺋﯿﺎت ﻋﻬﺪ ﺟﺪﯾﺪ ﻣﺮﺑﻮط ﺑـﻪ 20 ﺗـﺎ 150
ﺳﺎل ﭘﺲ از ﻣﺮگ ﻣﺴﯿﺢ ﻣﯽﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ «در ارﺗﺒﺎط ﺑـﺎ اﺳـﺘﺎﻧﺪاردﻫﺎي ﺗـﺎرﯾﺦﻧﮕـﺎري»
ﺑﺴﯿﺎر ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯽﺑﺎﺷﻨﺪ.
اﻋﺘﺒﺎر ﻋﻬﺪ ﺟﺪﯾـﺪ ﺗﻮﺳـﻂ ﺑﯿﺸـﺘﺮ از 36000 اﺳـﻨﺎد دﯾﻨـﯽ دﯾﮕـﺮ (ﻧﻘـﻞ ﻗـﻮل از
رﻫﺒﺮان ﮐﻠﯿﺴﺎ در ﺳﻪ ﻗﺮن اول ﻣﯿﻼدي) ﺗﺄﺋﯿﺪ ﺷﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﺎرﯾﺦ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺣﺪود
ﺳﺎل ﺑﻌﺪ از ﻧﮕﺎرش آﺧﺮﯾﻦ رﺳﺎﻻت ﻣﯽرﺳﺪ. ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ اﮔﺮ ﺗﻤﺎم ﻧﺴـﺨﻪﻫـﺎي ﻋﻬـﺪ
ﺟﺪﯾﺪ ﮔﻢ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ، ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﯿﻢ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ آن را ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﺪارك و ﻧﺸـﺎﻧﻪﻫـﺎ،
ﺑﻪ اﺳﺘﺜﻨﺎي ﭼﻨﺪﯾﻦ آﯾﻪ، ﺑﻨﻮﯾﺴﯿﻢ.
آزﻣﺎﯾﺶ ﻧﺸﺎﻧﻪﻫﺎي ﺑﯿﺮوﻧﯽ ﺑﺮاﺳﺎس ﺑﺮآﻣﺪﻫﺎي ﺳـﺎﯾﺮ آزﻣـﺎﯾﺶﻫـﺎ ﻣـﯽﺑﺎﺷـﺪ.
ﺗﺼﻮﯾﺮي ﮐﻪ ﻋﻬﺪ ﺟﺪﯾﺪ از ﻋﯿﺴﯽ ﻣﺴﯿﺢ واﻗﻌﯽ اراﺋﻪ داده اﺳﺖ، ﻣـﻮرد ﺗﻮاﻓـﻖ اﮐﺜـﺮ
ﮐﺎرﺷﻨﺎﺳﺎن و اﺳﺎﺗﯿﺪ ﻓﻦ ـ ﻋﻠﯿﺮﻏﻢ ﻣﻮﺿﻊ و ﺑﺎورﻫﺎي دﯾﻨﯽﺷﺎن ـ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ و ﺗﺄﺋﯿـﺪ
ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﻋﻬﺪ ﺟﺪﯾﺪي را ﮐﻪ اﻣﺮوز ﻣﯽﺧﻮاﻧﯿﻢ، ﺑﺎ ﺻﺪاﻗﺖ و اﻣﺎﻧﺖ ﮐﺎﻣﻞ ﺳـﺨﻨﺎن و
وﻗﺎﯾﻊ زﻧﺪﮔﯽ ﻋﯿﺴﯽ را، ﺑﺎزﮔﻮ ﻣﯽﮐﻨﺪ.
ﮐﻼرك ﭘﯿﻨﻮك اﺳـﺘﺎد ﺗﻔﺴـﯿﺮ در Mcmaster Divinity College ، در اﯾـﻦ ﻣـﻮرد
اﺟﻤﺎﻻً ﮔﻔﺘﻪ اﺳﺖ «ﻫﯿﭻ ﻣﺪرﮐﯽ از دﻧﯿﺎي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ وﺟﻮد ﻧﺪارد ﮐﻪ ﺑﺎ ﭼﻨﯿﻦ ﭼﯿـﺪﻣﺎﻧﯽ
ﭘﺮﺷﮑﻮه و ﺷﻬﺎدﺗﯽ ﻗﺪﯾﻤﯽ، اﻋﺘﺒـﺎر ﻧﻮﺷـﺘﻪاي را ﺷـﻬﺎدت داده ﺑﺎﺷـﺪ. ﯾـﮏ ﺷـﺨﺺ
ﻣﻨﺼﻒ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ از ﭼﻨﯿﻦ ﻣﻨﺎﺑﻌﯽ ﻏﺎﻓﻞ ﺑﺎﺷﺪ.
ﻣﮑﺘﺐ ﺷـﮏﮔﺮاﺋـﯽ (Skepticism) ﺑـﺎ ﺗﻮﺟـﻪ ﺑـﻪ اﻋﺘﺒـﺎر ﺗـﺎرﯾﺨﯽ ﻣﺴـﯿﺤﯿﺖ، ﺑـﺮ
ﺑﻨﯿﺎدﻫﺎي ﻏﯿﺮﻋﻘﻼﻧﯽ اﺳﺘﻮار اﺳﺖ.»