چرا عیسی مسیح درخت انجیر را نفرین کرد؟ قسمت دوم و آخر

در بعضی موارد نیز این زائده حتی قبل از رویش برگ انجیر رویش می نماید. ج ) با شروع فصل بهار و رویش برگ ، بنا بر قاعده این درخت انجیر نیز باید زائده هائی  ( میوه انجیر ) را با نوید ثمردهی در خود می داشت. که در موسم آن قابل چیدن و خوردن باشد. با وجود فراهم بودن شرایط  وتوانائی ها ، آنچه تاسف برانگیز است،  بی ثمر بودن آن درخت بوده است. د) معمولا بر شاخه و یا در پای درخت انجیر دیم ( کوهی یا وحشی ) انجیرهای خشک شده فصل قبل بخاطر وجود هوای معتدل آن مناطق ، دیده می شود. که خود استنادی بر میوه دهی درخت می باشد.                ناگاه‌ درخت‌ انجیری‌ که‌ برگ‌ داشت‌ از دور دیده‌، آمد تا شاید چیزی‌ بر آن‌ بیابد. شاگردان  بر خلاف قضاوت اولیه ما از عمل عیسی مسیح ، هیچ اعتراضی مبنی بر ” اقدام غیر منصفانه ” عیسی مسیح ازطرف شاگردان دیده نمی شود. بلکه آنها بخاطر قدرت و سرعت در اجابت دعای عیسی متعجب گشته اند.               چون‌ شاگردانش‌ این‌ را دیدند، متعجب‌ شده‌، گفتند: چه‌ بسیار زود درخت‌ انجیر خشک‌ شده‌ است! توضیح اینکه : میوه انجیر ( تازه و خشک آن ) بخاطر فراوانی و سهل الوصول بودن آن ، بخش باارزشی ازمنابع غذایی مردم آن مناطق بوده و آشنائی شاگردان با ویژگی های درخت انجیر، علت فهم اقدام عیسی مسیح می باشد. عیسی مسیح الف) در انجیل متی باب سوم و آیه دهم آمده است که : والحال تیشه بر ریشه درختان نهاده شده است، پس هر درختی که ثمره نیکو نیاورد، بریده و در آتش افکنده شود. همچنین در انجیل یوحنا باب پانزده آیه شش : اگر کسی در من نماند، مثل شاخه بیرون انداخته می شود و می خشکد و آنها را جمع کرده، در آتش می اندازد و سوخته می شود.  ب )  درهر دو روایت از درخت انجیر دربابهای اشاره شده دراناجیل متی ومرقس، واقعه تطهیر هیکل توسط عیسی نیز ذکر شده است. در کنار هم قرار گرفتن این دو واقعه در یک باب ، اشاره ای به خادمین هیکل است که از دور بزرگ و پُرابهت دیده می شدند اما بی ثمر در زندگی مومنین. همچون درخت انجیربی ثمری که عیسی مسیح با آن روبرو شد.   آنچه برای خداوند حائز اهمیت است، نه شکوه و جلال آئین ها و مراسم عبادی ما، بلکه  ثمره زندگیمان در زندگی دیگران است. باید چون نمک طعم دهنده و مانع فساد در زندگی سایرین باشیم.    خداوند می خواهد موثر و ثمرده باشیم.   این تذکرخداوند، امروزه نیز برای خادمین عهد جدید صادق است.   

 نویسنده: کشیش م. مدبر