۹ نکته ای که باید دربارۀ داستان تولد عیسی مسیح بدانید

1

تاریخ کلیسا، در مورد تاریخ تولد عیسی روزهای متعددی مانند ۲۱ مارس، ۱۵ آوریل، و ۲۰ مِی،را ذکر میکند. از قرن چهارم یا پنجم میلادی، مسیحیان به طور سنتی عید تبشیر یا همان بشارت جبرائیل به مریم در لوقا ۲۸:۱-۳۷ را ۲۵ مارس تاریخ‌گذاری کردند. از آنجا که حاملگی تقریباً ۹ ماه طول می‌کشد، کلیسا تاریخ تولد عیسی را ۲۵ دسامبر تعیین کرد

2

در اغلب ترجمه‌های جدید کتاب مقدس چنین نوشته شده، مریم عیسی را به دنیا آورد و او را در قنداقی پیچید و در آخوری خوابانید، زیرا در کاروانسرا یا مسافرخانه جایی برای آن‌ها وجود نداشت. اما بر اساس دیدگاه پژوهشگر عهد جدید، استیفان سی. کارلسون، بخش آخر آیۀ لوقا ۷:۲، باید اینگونه ترجمه میشد: “زیرا در مسافرخانه آنجا برای ایشان جا نبود

طبق گفتۀ پژوهشگران عهد جدید: “مشکلی که یوسف و مریم با آن روبرو بودند، این نبود که در هنگام ورود در جای بخصوصی یا معروفی صرفاً به آنها اقامت نمی‌دادند، بلکه محل اقامت آنها مناسب تولد و مراقبت از عیسی نوزاد نبود.” نتیجه این می‌­شد که تولد عیسی در اتاق اصلی خانه رخ می‌­داد که احتمالاً متعلق به یکی از بستگان یوسف بود نه در آخوری کوچک و مجزا برای یک زوج در وقت وضع حمل

3

 مایکل کروگر پژوهشگر عهد جدید می‌گوید، به نظر می رسد اگرچه وجود آخور (جای علوفه چهارپایان) نشان از یک انبار دارد، اما در آن دوره زمانی نگه داشتن آخورها در اتاق اصلی منازل روستایی، امری معمول و رایج بود. اغلب از حیوانات در محل سکونت خودشان، با چند متر فاصله، در اتاقی نگهداری می‌­شد

4

به نظر می‌رسد وجود آخور و نوزادی در قنداق‌ پیچیده، در داستان تولد عیسی دارای اهمیتی دو چندان است

اول اینکه وجود این جزئیات تأییدی بر آن چیزی است که فرشته به چوپانان گفت. در این روایت کوتاه ما یک واقعیت یعنی نوزادی در آخور خوابانیده شده، (لوقا ۷:۲)،

یک پیش‌گویی یعنی فرشته به چوپانان گفت او را در آخور خواهید یافت، (لوقا ۱۲:۲)،

و یک شهادت که چوپانان نوزاد را در جایی که فرشته به آن‌ها گفته بود، یافتند،(لوقا ۱۲:۲) را مشاهده می‌کنیم. دوم آنکه، “نوزاد پیچیده در قنداق، به مجرمی مصلوب میماند و در قبری کفن پیچ شده! اما هنگامی که از قبر برخاست در کفن پیچیده نبود. کودک خفته در آخور تبدیل به جسدی بر صلیب می­‌شود، اما مرگ نمی‌تواند بر او غالب شود. چوپانان عیسی نوزاد را در آخور یافتند، اما هنگامی که زنان بر سر قبر او رفتند تا پیکر او را تدهین کنند، او را نیافتند

5

 “مجوسیان از مشرق زمین” (متی ۱:۲) به احتمال زیاد منجم و مفسر نشانه‌­ها (طالع بین) بودند. به ­ظاهر، توصیف آن‌ها از دیدن ستاره‌ای در آسمان، به‌­عنوان نشانه‌­ای از رویدادی مهم، نوعی طالع‌­بینی باستانی معمولی بوده ­است (یعنی، مطالعۀ گاه‌شماری‌های مهم اجرام آسمانی به جهت تعیین زمان­‌های خوب و بد برای گروه‌های اجتماعی، ملت‌ها و یا تمام بشریت). حتی اگر مجوسیان واقعاً طالع‌­بین بوده‌­ باشند، دلیلی بر تأیید طالع‌بینی در کتاب مقدس نیست، بلکه بر عکس این ماجرا دال بر این است که حتی بت پرستان هم عیسی را به‌ عنوان خداوند و نجات دهنده بشریت، می‌شناختند و گفتند برای پرستش عیسی آمده اند

6

 برخی از محققان معتقدند که ستاره‌ای که ستارۀ بیت‌ ­لحم نامیده می‌شود (متی ۲:۲) اصلاً یک ستاره نبوده است. در آن دوران اغلب اجرام آسمانی مانند سیاره‌ها، ستاره‌های دنباله‌دار و شهاب سنگ‌ها، به‌ زبان محاوره‌ای و اصطلاحاً ستاره نامیده می‌شدند. درست مانند ما که شهاب سنگ‌ها را ستاره‌های در حال سقوط می‌نامیم. در طول قرن‌ها، گمانه‌زنی‌هایی وجود دارد که جسم آسمانی که مجوسیان دیدند، سیارۀ مشتری، ابراختری جدید، شهاب سنگ بوده است. کولین نیکول پژوهشگر عهد جدید معتقد است که فقط یک ستارۀ دنباله‌دار می‌تواند تمام آنچه را که در متون مربوط به تولد عیسی مسیح گزارش شده است را تداعی کند و مجوسیان را به اورشلیم و سپس به بیت ­­لحم و دقیقاً به خانه‌ای که عیسی در آن تولد یافت، رهنمون سازد

7

کلیسای عهد عتیق، هدایای سه گانۀ مجوسیان از شرق را دارای معانی نمادینی میدانست: طلا به عنوان نماد پادشاهی عیسی، مُر به عنوان نشانۀ انسان شدن او و بخصوص ماده‌ای برای تدهین جسد عیسی و بخور به عنوان نماد الوهیت و خداوندی او

در جهان باستان اینها­ هدایایی مرسوم، برای نشان دادن شکوهمندی یک پادشاه بودند

همچنین همانگونه که باستان­شناسی کتاب­ مقدس یادآوری می‌کند، کتیبه‌های باستانی ثبت کرده‌اند که اشعیای نبی هم هنگام به تصویر کشیدن مرمت و بازسازی اورشلیم، به این موضوع اشاره می‌کند که چگونه ملت‌ها و پادشاهان هدایایی نظیر این­ها خواهند آورد. “از شبا طلا و بخور می‌آورند و مردم این خبر خوش را به یکدیگر می‌دهند و می‌گویند خدا چه کرده است” (اشعیا ۶:۶۰).

8

 بازنمایی هنری یا بازنویسی داستان تولد عیسی به “صحنه‌های میلاد” معروف‌­اند. واژۀ nativity از واژۀ یونانی nativus گرفته شده که به معنی “متولد” یا “تولد” است

قدیس فرانسیس آسیسی به عنوان اولین کسی که در سال ۱۲۲۳ نخستین صحنه تولد عیسی را خلق کرده، شناخته می‌شود. فرانسیس صحنه‌ای از آخور، یونجه، گاو نر، و یک الاغ را در غاری در روستای گرسیو ایتالیا برپا و در حین موعظه درباره “نوزاد بیت‌ لحم”، روستائیان را به تماشای آن صحنه دعوت کرد.

9

 علی رغم برداشتی که بسیاری از نمایش‌ها و سرودهای تولد مسیح به ما القا می‌کنند، کتاب مقدس مشخص نمی‌کند که مریم سوار بر الاغی بوده (لوقا ۲: ۵) یا اینکه مریم به محض ورود به بیت ­لحم عیسی را به دنیا آورد (فقط هنگامی که در بیت‌ لحم بودند، تولد روی داد لوقا ۲: ۶ الف)؛ و یا اینکه تعداد بیشماری از “فرشتگان آسمانی” به آن فرشته که با چوپانان سخن میگفت پیوستند و در وصف خداوند سرود خواندند- لوقا ۲: ۱۲ نه فقط یک فرشته)؛ و سه مرد حکیم، مجوسیان در آنجا حضور داشتند، (تعداد مجوسیان مشخص نشده)؛

یا اینکه مجوسیان در روز یا شب تولد عیسی به بیت ­لحم رسیده‌­اند، احتمالاً هنگامی که کودکی نوپا بوده است، به بیت ­لحم رسیده‌اند