این ویژگی، خدای حقیقی را از همهٔ خدایان تکخدایی دیگر جدا میکند. مثلاً اسلام یک خدا (الله) را آموزش میدهد، اما آن خدا دروغین است، چون سهگانه نیست. هر تصوری از خدا که عیسی مسیح را حذف کند، نادرست است. همانطور که کتاب مقدس میگوید: «کسی که پسر را انکار کند، پدر را هم ندارد؛ اما کسی که پسر را بپذیرد، پدر را هم دارد» (اول یوحنا ۲:۲۳).
خدای حقیقی میخواهد شناخته شود.
او قدرت و جلال خود را در آفرینش نشان داده است (رومیان ۱:۲۰).
او خودش را به ابرام در بینالنهرین معرفی کرد و او را به زندگی جدید ایمان فراخواند و از او ملتی جدید ساخت (پیدایش ۱۲:۱-۳).
بعداً خودش را «خدای ابراهیم، خدای اسحاق و خدای یعقوب» نامید (خروج ۳:۶) و در مدیان به موسی ظاهر شد (آیات ۱-۵).
از طریق موسی، خدای حقیقی شروع کرد بهوضوح بیشتری خودش را از طریق کلام مکتوبش ــ کتاب مقدس ــ آشکار کند.
و در نهایت، کاملترین معرفی خودش را در خداوند عیسی به ما داد:
«خداوند در گذشته بارها و به روشهای گوناگون توسط انبیا با پدران ما سخن گفت، اما در این روزهای آخر توسط پسرش با ما سخن گفته است» (عبرانیان ۱:۱-۲).
عیسی «تصویر کامل و دقیق ذات خدا» است (آیهٔ ۳).
او همان «کلام خدا» است که جسم پوشید و «در میان ما ساکن شد» (یوحنا ۱:۱۴).
همهٔ ما باید انتخاب کنیم که چه کسی را پرستش کنیم.
یوشع به اسرائیلیها گفت: حالا وقتش رسیده که خدای حقیقی را بهجای خدایان اموریان انتخاب کنید (یوشع ۲۴:۱۵).
ایلیا روی کوه کرمل به مردم گفت: «تا کی میخواهید بین دو نظر لنگ بزنید؟ اگر یهوه خداست، از او پیروی کنید؛ اگر بعل خداست، از او پیروی کنید!» (اول پادشاهان ۱۸:۲۱).
امروزه هم خیلیها همان خدایان قدیمی عهد عتیق را میپرستند، یا خدایان جدیدتری مثل «مامی واتا» و «سرنونوس»، یا حتی خودشان را میپرستند.
اما پرستش این خدایان دروغین در نهایت فقط به مرگ میانجامد.
عیسی گفت: «زندگی جاودانی این است که تو را بشناسند، تنها خدای حقیقی، و عیسی مسیح را که تو فرستادهای» (یوحنا ۱۷:۳).
کاش ما هم مثل روت باشیم که بتهای موآب را رها کرد و گفت: «خدای تو، خدای من خواهد بود» (روت ۱:۱۶).